ประเด็นท้าทาย 69
ประเด็นท้าทาย 69
1. สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้และคุณภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ส่วนใหญ่ขาดทักษะพื้นฐานด้านความแม่นยำในการส่งบอลและการโยนลูกเข้าตะกร้า ส่งผลให้เกิดข้อผิดพลาดในการเล่นทีม เช่น ส่งบอลกะระยะไม่ถูก น้ำหนักแรงไม่เหมาะสม หรือยิงประตูไม่แม่นยำ ส่งผลต่อเจตคติและความมั่นใจในการเล่นกีฬาแชร์บอล
1.วิเคราะห์ปัญหาและสร้างเครื่องมือ: ออกแบบชุดแบบฝึกความแม่นยำ โดยแบ่งระยะการฝึกจากใกล้ไปไกล (ระยะ 2 เมตร, 3 เมตร, 4 เมตร)
2.จัดกิจกรรมการเรียนรู้: ใช้รูปแบบการฝึกยิง/รับ-ส่งบอลตามจุดมาร์กเกอร์ (ดังเช่นการติดเทปกาวกำหนดระยะบนพื้นสนาม)
3.วัดและประเมินผล: ทดสอบความแม่นยำก่อนเรียน-หลังเรียน (Pre-test / Post-test) โดยนับจำนวนครั้งที่ยิงลงตะกร้าหรือส่งเข้าเป้าหมาย
เชิงปริมาณ: นักเรียนชั้น ม.1 ไม่น้อยกว่าร้อยละ 70 มีคะแนนทักษะความแม่นยำในการรับ-ส่งบอลและยิงประตูผ่านเกณฑ์ที่กำหนด
เชิงคุณภาพ: นักเรียนมีความมั่นใจในการเล่นกีฬาแชร์บอล มีสมาธิ และสามารถนำทักษะการกะระยะความแม่นยำไปใช้ในการแข่งขันจริงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
จากรูปภาพสนามที่มีการติดเทปกาวมาร์กเกอร์ระยะทางบนพื้น สามารถนำมาจัดเป็น "แบบฝึกความแม่นยำ 3 ระยะ" ได้ดังนี้:
ระยะที่ 1 (เส้นใกล้สุด - เทปกาวเส้นแรก):
วัตถุประสงค์: ปรับโฟกัสและควบคุมทิศทางลูกบอล
วิธีการ: ฝึกส่งบอลสองมือระดับอก หรือโยนลงตะกร้า เน้นท่าทางที่ถูกต้อง (การย่อ-ส่ง-ตาม)
ระยะที่ 2 (เส้นกลาง):
วัตถุประสงค์: การคุมน้ำหนักแรงและวิถีโค้งของลูก (Arc)
วิธีการ: โยนลูกเข้าเป้าหมาย/ตะกร้า โดยให้ลูกบอลลอยโค้งข้ามสิ่งกีดขวางหรือลงตรงกลางเป้า
ระยะที่ 3 (เส้นไกลสุด):
วัตถุประสงค์: การส่งแรงจากส่งขาและแขนร่วมกันเพื่อความแม่นยำในระยะไกล
วิธีการ: ฝึกจำลองสถานการณ์จริงในการยิงประตูระยะไกลหรือการส่งบอลยาว
การสร้างจุดสนใจ (Visual Cue): กำหนดจุดโฟกัสสายตา เช่น ให้มองที่ขอบตะกร้าด้านหน้าที่ใกล้ตัวที่สุด หรือมองที่มือของผู้รับ
การใช้เกมเลียนแบบ (Gamification): เปลี่ยนการซ้อมยิงเป็นเกมสะสมแต้ม เช่น ระยะใกล้ได้ 1 คะแนน, ระยะกลาง 2 คะแนน, ระยะไกล 3 คะแนน เพื่อกระตุ้นความท้าทาย
การสะท้อนผลทันที (Immediate Feedback): ให้เพื่อนช่วยสังเกตวิถีบอล และคอยเช็กท่าทาง (Follow-through) หลังปลดปล่อยลูกบอล
ประเด็นท้าทาย 68
เนื่องจากการจัดกิจการเรียนการสอนวิชาพลศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 พบว่ามีระดับสมรรถภาพทางกาย ตามเกณฑ์ประเมิน อยู่ในระดับต่ำ เวลาเล่นกีฬาก็จะเกิดการบาดเจ็บของกล้ามเนื้ออยู่เป็นประจำเพราะขาดการยืดเหยียดกล้ามเนื้อ จึงควรมีการพัฒนาให้กับนักเรียนทุกคนจึงได้พัฒนาจากเอกสารมาเป็นการสาธิต จากคลิปภาพ สามารถเรียนรู้แบบออนไลน์ ได้ นักเรียนสามารถฝึก และปฏิบัติได้ก่อนเรียนในชั่วโมงเรียนจริง "การแก้ไขปัญหาการลดการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ ด้วยวิธีการยืดเหยียดและการเพิ่มประสิทธิภาพในการเล่นกีฬาแชร์บอลของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 "
นักเรียนศึกษา ประโยชน์ และความจำเป็นในการยืดเหยียดก่อนการออกกำลังกาย และท่ายืดเหยียด
นักเรียนศึกษา ประโยชน์ และความจำเป็นในการยืดเหยียดก่อนการออกกำลังกายและท่ายืดเหยียด
นักเรียนศึกษา ประโยชน์ และความจำเป็นในการยืดเหยียดก่อนการออกกำลังกาย และท่ายืดเหยียด
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การยืดเหยียดก่อนเรียนพลศึกษา
การสร้างความแม่นยำและควบคุมทิศทางในการยิงประตูแชร์บอลด้วยเกมส์โยนบอลลอดห่วง ของ นักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
1. สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้และคุณภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน
เนื่องจากในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิชา พลศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านนา “นายกพิทยากร”กีฬาแชร์บอล พบว่านักเรียนส่วนมากมีระดับสมรรถภาพทางกายตามเกณฑ์การประเมินผลสมรรถภาพทางกายของกรมพลศึกษา อยู่ในระดับต่ำ ขาดความประสานงานระหว่างสายตาและการเคลื่อนไหว นักเรียนมีกล้ามเนื้อที่ไม่แข็งแรง ทำให้นักเรียน ไม่มีแรงในการขว้างบอลให้ลงตะกร้าและยังขาดความแม่นยำ ในการยิงประตู เวลาเล่น ทำให้เกมส์ขาดความต่อเนื่อง และยังไม่สามารถควบคุมทิศทาง และน้ำหนักของลูกได้อย่างเหมาะสม